HET NATIONAAL INDIë-MONUMENT
Het Nationaal Indië-monument 1945-1962 in Roermond is opgericht ter nagedachtenis aan de ruim 6.200 Nederlandse militairen die in de periode tussen 1945 en 1962 in het voormalig Nederlands-Indië of in Nieuw-Guinea zijn omgekomen. Het monument is onthuld op 7 september 1988 door Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Bernhard. De jaarlijkse herdenking is met ingang van 2010, altijd op de eerste zaterdag van september. De jaarlijkse herdenking van de BNMO is steeds op de donderdag daaropvolgend.
Het monument, een ontwerp van de Roermondse beeldend kunstenaars Wijnand Thönissen en Dick van Wijk, bestaat uit verscheidene onderdelen. Centraal staat de obelisk met kroonduif. Bij de obelisk is een fontein met karbouwenkoppen geplaatst. Achter de obelisk staan achttien driehoekige roestvrijstalen zuilen, gedenktafels met plaquettes en een bronzen borstbeeld van generaal S.H. Spoor (1994 - Marian Gobius), de toenmalige bevelhebber van de Nederlandse strijdkrachten. Door krijgsmachtonderdelen van de toenmalige krijgsmacht zijn op de gedenktafels bijna 200 plaquettes geplaatst. De zuilengalerij bevat de namen van ruim 6.200 gesneuvelde Nederlandse militairen.

HET MONUMENT VOOR VREDESOPERATIES
Het Monument voor Vredesoperaties ligt in de vijver van het Nationaal Herdenkingspark Roermond. Het monument is opgericht ter nagedachtenis aan de Nederlandse militairen die sinds het begin van de Korea-oorlog in dienst van het Koninkrijk der Nederlanden als gevolg van vredesoperaties zijn omgekomen. Het monument is op 24 oktober 2003 onthuld door staatssecretaris van Defensie, de heer Van der Knaap, mevrouw Van Rijn, die haar zoon Kees van Rijn verloor tijdens de UNIFIL-missie in Libanon en André Dekker, een veteraan die tijdens de UNPROFOR-missie in Srebrenica diende. Ook dit monument is een ontwerp van Wijnand Thönissen en Dick van Wijk, die hiermee een evenwicht creëerden tussen het Vredesmonument en het Nationaal Indië-monument 1945-1962.
Bij het Monument voor Vredesoperaties staat de globe centraal, waarover Irene, godin van de vrede waakt. In haar handen heeft zij een toorts met de ‘eeuwige vlam’. Tegenover haar zit de Feniks, als symbool van de herrijzenis. Vanaf de oever wijst een puntvormig plateau naar de globe in het water. Op het plateau staan stenen tafels met plaquettes waarop de namen vermeld staan van de militairen die in dienst van het Koninkrijk der Nederlanden als gevolg van vredesoperaties zijn gesneuveld. Aan de rand van het plateau staan zes ‘vredeswachters’ in V-vorm opgesteld. Eén van hen verbeeldt de gevallen krijger. Het plateau in hun midden bevat een driehoekige zuil, waarin het ‘Draaginsigne Veteranen’ verwerkt is.
Afdeling Limburg Noord- en Midden overhandigt cheque aan Elders Hoes
Wat is het Elders Hoes?
Het Elders Hoes (het ouderlijk huis) is een inloophuis. Een initiatief van veteranen die een mogelijkheid zochten om elkaar te kunnen ontmoeten in een
ongedwongen en rustige sfeer. Dit wil zeggen dat veteranen, maar ook hun partners, onder het genot van een kopje koffie met elkaar van gedachten kunnen wisselen. Daarom is er gekozen voor dit systeem, dat gerund wordt door het managementteam (allen veteraan).
In het huis is o.a. een expositie ruimte, waar het een en ander te zien is van diverse missies.
Het ontmoetingscentrum wordt o.a. gesteund door het Veteraneninstituut en de BNMO.
Ook de BNMO afdeling Limburg Noord- en Midden steunt dit centrum o.a. door tijdens lustrumvieringen een donatie van de leden te vragen voor dit doel.
Zo ook tijdens het lustrum van 2010. Op 8 oktober 2010 bracht het bestuur een bezoek aan het centrum om aldaar een cheque aan te bieden aan de vertegenwoordigers van het Elders Hoes, welke in dank door hen werd aanvaard. Dit bedrag (oorspronkelijk € 500,-) werd door de Rabobanken van Parkstad en Westelijke Mijnstreek verhoogd met € 250, waardoor het totale bedrag € 750,- was.